سه شنبه, 30 آبان 1396

هفته‌نامه شماره 491: 29 آبان 1396

گل‌گهر تیمی در کلاس لیگ برتر
با ورزشگاهی کوچک
- ابوذر خواجویی‌نسب
مصاف روز جمعه گل‌گهر سیرجان با استقلال تهران در مسابقات جام حذفی کشور که با باخت دو بر یک گل‌گهر و صعود آبی‌های محبوب پایتخت به مرحله بعدی این مسابقات همراه بود را هم می‌توان از دید «فنی» مورد نقد قرار داد و هم «حواشی» آن را برجسته ساخت. به لحاظ فنی این دیدار ثابت کرد که گل‌‌گهر توانایی صعود و حضور در لیگ برتر را دارد. کما اینکه گل‌گهر سال گذشته هم تنها با دو امتیاز اختلاف نسبت به پارس جنوبی جم و یک امتیاز اختلاف نسبت به سپیدرود رشت در جایگاه سوم لیگ دسته اول قرار گرفت. دو تیمی که امسال در لیگ برتر حضور دارند چیزی فراتر از گل گهر در چنته فوتبالی خود نداشتند. البته گل‌گهر در این مسابقه همان قدر که از نظر فیزیکی و بازی درگیرانه از استقلال بهتر نشان داد در زمینه بازی شناور و جذاب به مراتب سطح پایین‌تری از استقلال داشت. کمبود یک بازیکن خلاق در میانه میدان می‌تواند کار را برای گل‌گهر در ادامه مسابقات سخت کند. ضعف گل‌گهر در درون دروازه هم مشهود بود و آرمان شهداد نژاد با گل‌هایی که در این مسابقه دریافت کرد، نشان داد از روزهای اوج خود فاصله زیادی دارد. گل‌گهر درفصل جدید چند مهره سرشناس خود مثل محسن ایران نژاد، مهرداد آوخ و اکبر صغیری را از دست داد اما به جای آن، چند مهره خوب نظیر رضا درویشی، سجاد اژدر و محمد غلامی را جذب کرده است و قرارداد برخی ستاره‌های خود مثل علی شهسواری را نیز تمدید کرده است تا شاید تیم سخت‌کوش وینگو بگوویچ این بار به رویای خود یعنی صعود به لیگ برتر دست پیدا کند.
 اما فارغ از مسائل فنی این دیدار حواشی نیز داشت که شاید مهم‌ترین آن به نحوه بلیت‌فروشی دیدار برمی‌گشت. متاسفانه ورزشگاه اختصاصی گل‌گهر تنها گنجایش سه هزار و دویست نفر را داشت و این در حالی بود که بیش از هفت هزار نفر متقاضی خرید بلیت و ورود به ورزشگاه بودند. گویا بخش عمده‌ای از بلیت‌ها نیز در روزهای قبل از بازی در اختیار برخی افراد و نهادها قرار گرفته بود و تنها سهم اندکی برای هواداران دو تیم در نظر گرفته شده بود تا مشتاقان زیادی پشت درهای بسته ورزشگاه کوچک گل‌گهر بمانند. در این میان بازار سیاه بلیت‌فروشی هم داغ بود و برخی بلیت‌ها حتی تا سقف 150 هزار تومان نیز به فروش رفت. معضلی که سه سال پیش و در هنگام دیدار گل‌گهر با پرسپولیس نیز مشاهده شده بود. البته شاید اگر گل‌‌گهر ورزشگاهی با گنجایش حداقل پانزده هزار نفر داشت، هیچ‌گاه چنین مشکلاتی رخ نمی‌داد. متاسفانه مدیران ارشد گل‌گهر و البته شهر سیرجان هنوز به این باور نرسیده‌‌اند که در زمینه زیرساخت‌های ورزشی باید سیرجان را به حدی برسانند که توانایی میزبانی از دیدارهای بزرگ را داشته باشد. این شهر هنوز هتل مناسب و آبرومندانه‌ای ندارد. ورزشگاه‌های شهر از چمن طبیعی مناسب بی‌بهره هستند و با گنجایش کمی که دارند، همواره شرمنده علاقه‌مندان فوتبال می‌شوند. این موارد نشان می‌دهد که گل‌گهر اگر چه به لحاظ فنی در کلاس لیگ برتر است اما به لحاظ زیرساخت‌های ورزشی نمی‌تواند میزبان خوبی برای تیم‌های لیگ برتری و پرهوادار باشد.