جمعه, 03 آذر 1396

هفته‌نامه شماره 491: 29 آبان 1396

گفت‌وگوی پاسارگاد با دو نفر که در آتش زدن لاستیک و خرید و فروش سیم درون لاستیک‌ها فعالیت می‌کنند
دودی که به بهای اندک به چشم شهر می‌رود
- پاسارگاد
دود سیاهی از بیرون شهر به هوا رفته و بوی پلاستیک سوخته حاشیه شهر را پر کرده است. این صحنه‌ای است که خیلی از سیرجانی‌ها مشاهده کرده‌ و یا می‌کنند، خیلی از آن‌ها می‌دانند سود‌جویان در حال سوزاندن لاستیک خودرو هستند تا سیم‌های داخل لاستیک را بیرون آورند. تا چند سال پیش محل سوزاندن لاستیک‌های فرسوده بعد از شهرک صنعتی شماره یک بود اما حالا مکان آن‌ها عوض شده و هر‌جا بیابانی امن گیر بیاورند، لاستیک‌ها را آتش می‌زنند. هفته‌ی گذشته دو نفر از این سود‌جویان دستگیر شدند. با تلاش رییس اداره محیط زیست سیرجان با یکی از آن‌ها گفت‌و‌گو کردیم ولی او زیر بار سوزاندن لاستیک‌ها نرفت. وی که مردی میانسالی است، گفت: من لاستیک‌ها را نسوزاندم. فقط آن‌ها را خریداری کردم. 10 کیلو از این خریدم، 20 کیلو از آن خریدم و روحم خبر ندارد که این لاستیک‌ها کجا سوزانده شده‌اند. این مرد یک وانت سیم لاستیک داشت که دستگیر شد. وی در پاسخ به این سئوال که چرا فقط سیم لاستیک می‌خری، گفت: همه‌چی می‌خرم. آهن‌قراضه‏ پلاستیک، شیشه و ... هم می‌خرم. وی گفت: من شغل ندارم، چکار کنم؟ اگر قاچاق است به من بگویید که قاچاق است تا سیم‌ها را نخرم. من خودم شیمیایی هستم. چه جوری لاستیک‌ها را بسوزانم وقتی برای خودم ضرر دارد. من 60 سال سن دارم و توان این کار را ندارم. این فرد به جرم آتش زدن سیم‌ها به دادگاه معرفی شده است. یکی دیگر از کسانی که لاستیک‌ها را برای بیرون آوردن سیم می‌سوزانند، به پاسارگاد گفت: از یک لاستیک بزرگ بین 8 تا 10 کیلو‌گرم سیم بیرون آورده می‌شود و قیمت هر کیلوگرم سیم کم‌تر از 500 تومان است. این کار درآمد زیادی ندارد. ما باید چند لاستیک بسوزانیم تا پول کارگر دربیاید. وی در مورد نحوه‌ی جمع‌آوری و سوزاندن لاستیک‌ها هم گفت: ابتدا یک مکان را برای سوزاندن انتخاب می‌کنیم. قبلا بعد از شهرک صنعتی شماره یک این کار را می‌کردیم اما لو رفت و جلوی‌مان را می‌گیرند. الان بعد از نجف‌شهر این کار را می‌کنیم. لاستیک‌های کامیون و اتوبوس را از آپاراتی‌ها می‌خریم و آن‌ها را به مکانی که در نظر گرفتیم، می‌بریم. پس از چند روز که تعدادشان به 60-50 لاستیک رسید، به آن‌جا می‌رویم. شب‌هنگام آن‌ها را آتش می‌زنیم و خودمان می‌رویم. این لاستیک‌ها تا صبح می‌سوزند و روز بعد برای جمع‌آوری سیم‌ها به آن‌جا مراجعه می‌کنیم. وی در پاسخ به این سئوال که آیا از صدمه‌ای که به محیط‌زیست می‌زنید اطلاع دارید، گفت: وقتی کار نباشد مجبوریم این کار را بکنیم. وی در مورد درآمد این کار هم گفت: جمع‌آوری لاستیک، آتش‌ زدن و بعد هم فروختن آن کار دشواری است و درآمد آن‌چنانی ندارد. ما باید چندین روز دنبال لاستیک بگردیم و آن‌ها را آن‌جا جمع کنیم. در همین رابطه محمود علیرضایی رییس اداره حفاظت محیط‌زیست شهرستان سیرجان به پاسارگاد گفت: طبق اطلاعاتی که ما کسب کردیم 12-10 نفر در سیرجان مشغول به سوزاندن لاستیک‌ هستند. در سال گذشته شش نفر از این افراد شناسایی و دستگیر شدند و دو نفر دیگرشان نیز طی هفته‌های گذشته توسط ماموران محیط‌زیست دستگیر شدند. وی در مورد پیدا کردن این افراد هم گفت: با توجه به دودی که در فضا پخش می‌شود ماموران ما از محل آتش زدن لاستیک‌ها باخبر می‌شوند و نزدیک به محل کمین می‌زنند. روز بعد که این افراد برای برداشتن سیم‌ها می‌آیند توسط ماموران ما دستگیر می‌شوند. اطلاعات مردمی هم در این راستا بسیار کمک‌کننده و راه‌گشا‌ست. ما از شهروندان می‌خواهیم هر‌گونه تخریب محیط‌زیست را در هر ساعت شبانه‌روز با شماره تلفن‌های 42302100 و 42332600 به ما اطلاع دهند. وی گفت: اگر محل آتش گرفتن لاستیک‌ها در دسترس باشد از آتش‌نشانی می‌خواهیم برای خاموش کردن آتش اقدام کند اما اگر مسیر صعب‌العبور باشد مجبوریم صبر کنیم تا آتش خاموش شود. به گفته‌ی علیرضایی هنگام آتش زدن لاستیک، سوختن، ناقص رخ می‌دهد و گازهای CO و CO2، دوده و مواد شیمیایی که در ساخت لاستیک به کار رفته وارد هوا می‌شود. این دود به علت سردی هوای شب روی محوطه باقی می‌ماند و تاثیر آن خیلی زیاد است. گیاهانی که این مواد روی آن‌ها می‌نشیند، خشک می‌شوند. حیوانات نیز از این دود آسیب می‌بینند و از محل می‌روند. این گازها برای انسان نیز بسیار خطرناک و منشا بسیاری از بیماری‌ها هستند. وی گفت: این حجم از گازهای گلخانه‌ای یکی از دلایل گرم شدن کره زمین نیز هست.