چشمانداز رقابت هاي سياسي در سال  1396
 شهسوار صادقي
«روحاني بهترين فرد براي ادامه راه است و کسي جز او نمي تواند کار را در شرايط فعلي جمع کند نه ما (اصلاح طلبان) و نه آنها (اصول گرايان) کسي را براي رياست جمهوري نداريم» سعيد حجاريان
رقابت فرايندي اجتماعي است که در آن دو يا چند شخص يا جناح سياسي سعي ميکنند به يک هدف مهم برسند. در فعاليتهاي رقابتي طرفين به شدت روي دست هم بلند ميشوند و براي شکست رقيب تلاش ميکنند و جاي گل هاي در بين نيست، مگر اين که افرادي اصول رقابت سالم زير پا بگذارند که ديگر رقابت به حساب نميآيد و هر نوع پيروزي که از اين طريق حاصل شود، دلچسب نيست. اگرهم در کوتاهمدت لذتي داشته باشد ولي گذر زمان تلخي آن را عيان ميسازد.
رقابت گرچه در تمام عرصه هاي اجتماعي مطلوب است اما در حوزه ي سياست و اداره ي جامعه ي مبتني بر دموکراسي  و مردم سالاري اصلي بنيادين است و اساسا دموکراسي بدون رقابت آزاد معنا و مصداق ندارد. بر همين مبنا در کشور ما رقابت هاي سياسي و انتخاباتي از جايگاه و چارچوب حقوقي مدون و محکمي  برخوردار است و در همين چارچوب قرار است انتخابات رياست جمهوري در بهار آينده  برگزار شود. مدتهاست که جناح هاي سياسي سرگرم يارگيري و آرايش قوا هستند. کانديداي نهايي جناح اصولگرا هنوز رونمايي نشده و چشمانداز روشني در پيش رو ندارند اما اصلاح طلبان با افق شفاف و دلپذيري مواجهاند، زيرا؛ اولا همه گروههاي وابسته به جبههي اصلاحات پشت سر دکتر حسن روحاني قرار دارند و ثانيا ايشان در طي  چهار سال گذشته توانسته کارنامه ي نسبتا قابل قبولي ارايه دهد که موجب رضايت اکثريت مردم  و کارشناسان در حوزهه اي مختلف اجتماعي و سياسي است. به نظر ميرسد اين بار مردم ايران نه از ترس و براي جلوگيري از بدتر شدن اوضاع بلکه از روي اميدواري و براي بهتر شدن وضعيت به وي راي خواهند داد. ايشان در دورهي زمامداري خويش توانسته با حمايت مقام معظم رهبري و همکاري مجلس و تيم همراه خود و استفاده از توان کارشناسي همه ي سلايق سياسي کارهاي مهمي براي کشور انجام دهد:
1) پرونده هست هاي ايران را با همه ي دشواري بدون خسارت و خونريزي و با درايت و ديپلماسي قوي از ذيل ماده 7 منشور سازمان ملل خارج کند و اجماع قدرت هاي بزرک عليه ايران به هم بزند. کساني که در اين امر ترديد دارند خوب  است به تاريخ به ويژه به سرنوشت کشورهايي مثل ژاپن که زماني ذيل اين بند قرا گرفته رجوع کنند
2) بسياري از تحريم هاي کمرشکن را که عليه ما در زمينه نفت وگاز و بيمه و حمل ونقل وجود داشت از ميان بردارد
3) رشد اقتصادي را از رقم 6 درصد منفي به رقم 3 درصد مثبت برساند
4) واردات را 25درصد کاهش و صادرات را 40 در صد افزايش دهد
5) کشور را با همه ي تنگناهاي اقتصادي ناشي از کاهش قيمت و فروش پايين نفت و با 600 هزار ميليارد بدهي به ارث رسيده از دولت قبلي اداره کند
6) طرح تحول سلامت را به طرز بي سابقه اي تا نقاط دور افتاده کشور اجرا کند و 15  مليون ايراني محروم را زير چتر بيمه هاي همگاني قرار دهد
7) بنا به گزارش سازمان شفافيت بين المللي جايگاه ايران در سال 2015  رتبه 130ثبت شده در حالي که در سال 2009 در دولت قبلي  همين شاخص  168بود
8) مشي معتدل و عملکرد نسبتا خوب دولت تدبير و اميد بسياري از اصولگرايان را به حمايت و دفاع منطقي از وي واداشته و اين هم توفيق بسيار ازرشمندي است
9) يکي از خوش اقبالي هاي اين دولت برخورداري از منقدين ريزبين و قاطعي است که نقدهاي آنان بر سلامت رفتار دولتمردان موثر است
10)  اين دولت ضمن برخورداري از حمايت توده هاي مردم از پشتيباني و تاييد نخبگان و عالمان وکارشناسان بهره مند است
ا بر اين فهرست ميتوانيم موارد بيشتتري را اضافه کنيم اما به علت محدوديت ياداشت به همين حد بسنده ميشود. ناگفته پيداست عملکرد دولت خالي و عاري از ايراد نيست و همان گونه که اشاره شد منقداني با تريبون هاي فراوان از جمله رسانه ملي ايرادات بسيار کوچک اين دولت را برمي شمارند و گاهي هم آنها را بزرگ نشان مي دهند. طرفه اين که برخي از نمايندگان محترم و مطلع که انتظار ميرود از خدمات برجسته دولت سخن بگويند و يا مشکلات پنهان و آشکار پيش روي دولت را براي مردم توضيح دهند، سکوت پيشه ميکنند تا مبادا ارادت شان نسبت به رقباي گذشته و آينده دولت مساله دار نشود. در اين اوضاع نابرابر، رسالت نشريات و فعالان سياسي، که قلمي توانا و زباني گويا و دلي پرمهر و سري پرشور در گروي بهروزي مردم و اعتلاي ايران و اسلام دارند و دلبسته ي اصلاح و اعتدال هستند، سنگين است. سنگين از آن جهت که بايد خدمات دولت را براساس آنچه در اين ياداشت آمده و ساير مواردي که خود بهتر ميدانند با زبان ساده براي مردم توصيف و تشريح کنند تا مشارکتي پرشور و رايي بالا براي جناب روحاني شاهد باشيم و در هر حال شاد باشيم که به وظيفه خود در اين دورهي حساس عمل کردهايم.