یکشنبه, 26 خرداد 1398

هفته‌نامه شماره 561:  20 خرداد 1398

هیچ گربه‌ای برای رضای خدا گوشت نمی‌گیره

 احمدرضا تخشید
کامبیز همان‌طور که هفته قبل ناگهانی گذاشت و رفت، این هفته یک‌دفعه گذاشت و آمد و ایستاد روبرویم و با صدای تقریبا بلند گفت: این تحریم‌ها هیچ مشکلی برای ما ایجاد نمی‌کنه. این تحریم‌ها هیچ تاثیری بر اراده و عزم ما نداره. ما بیدی نیستیم که با این بادها بلرزیم. وقتی اندکی از هیجانش کاسته شد و کمی آرام شد، یقه‌ام را رها کرد. گفتم! بله هرچی تو میگی درسته. و راه افتادم که بروم ولی کامبیز دست‌بردار نبود و مجبورم کرد سرجایم بایستم و بازشروع کرد به صحبت کردن و گفت: یعنی می‌خواهی بگویی با حرف‌های من مخالفی؟ گفتم: من که چیزی نگفتم. گفت: ولی از لحن کلامت و حالت چشم‌هات مشخصه که با حرف‌هام مخالفی. گفتم: جان کامبیز اذیتم نکن. سرخیابون دارن گوشت دولتی میدن دیر برسم گیرم نمیاد. همین الانم حداقل صدنفر زودتر از من اومدن. کامبیز گفت: فقط در یک جمله به من بگو؛ قبول داری تحریم‌ها هیچ تاثیری بر روی ما نمی‌گذاره؟ گفتم: الان که دیگه کار از کار گذشته. چه فرقی می‌کنه که من چی بگم. ولی میشد سال‌های قبل گروه‌ها و جناح‌های داخل کشور به جای گیردادن و سنگ‌انداختن جلوی پای یکدیگر با همفکری و همراهی کاری بکنن که حداقل تحریم‌ها مردم رو کمتر اذیت کنه. گفت: از حرفات بوی بدی به مشامم می‌خوره به نظرم می‌خواهی بگویی دولت قبل آمریکا از این ترامپ نفهم بهتر بوده، گفتم: کامبیز حرف توی دهن من نگذار. من را چه به حرف‌های گنده گنده، من یکی از افراد قشرهای آسیب‌پذیرم که فقط مواظبم به قول مسئولان سفره‌ام کوچک‌تر نشود. من از همین مردم دم‌دست کوچه و بازارم که هشت‌ام گرو نه‌ام است. کامبیز گفت: پس رک و پوست‌کنده بگو حرف حسابت چیه؟ گفتم: عزیزجان قبلا هم بهت گفتم که به نظر من همه‌ی کشورهای جهان بر مبنای منافع خودشان کار می‌کنند. یعنی هیچ گربه‌ای برای رضای خدا گوشت نمی‌گیره. ولی اینجا یک نکته هم وجود داره. هرچند سرکرباس و ته کرباس همه‌اش کرباسه، ولی همان‌طور که توی کشور خودمون روحانی با احمدی‌نژاد فرق می‌کنه و هرکس روش خودش رو داره در آمریکا هم همین‌طوره، بالاخره اوباما با ترامپ فرق می‌کنه. اصلا تو فرض کن خیلی هم دشمن‌تر باشه. ولی احتمال داره از روش‌هایی که استفاده می‌کنه ما هم بتوانیم به نفع و سود خودمان بهره‌برداری کنیم. به نظر من در دوران مذاکره برجام اگر عده‌ای هر هفته سخنرانی نمی‌کردن اگر صدا و سیما به جای جناح‌بازی و حذف رقیبی که دوستش نداشت به منافع ملی و مردم توجه می‌کرد و خیلی اگرهای دیگر، الان شرایط فرق می‌کرد. کامبیز گفت: ها می‌خواستی دست این دولت را باز بگذارن که هرچه توی این کشور هست را به باد فنا بدن. گفتم: ببین کامبیز یک ذره منطقی فکر کن، الان شرکت رنو چون مبلغ زیادی سرمایه‌گذاری کرده می‌گه ما از ایران نمی‌رویم، حالا فرض کن زودتر برجام به نتیجه رسیده بود و بعدش هم سنگ‌اندازی نکرده بودن و شرکت توتال هم سرمایه‌گذاری میلیاردی کرده بود یا فروش نفت‌مان از یک میلیون بشکه بیشتر بود اون وقت فکر می‌کنی شرکت‌ها و کشورها به همین آسانی تسلیم ترامپ می‌شدن. همین الان ببین با کم شدن صادرات نفت ایران قیمت نفت چقدر بالاتر رفته. کامبیز که دیگر حوصله‌اش سر رفته بود پرید توی حرفم و گفت: میدونی خیلی حرف میزنی، باید بگم صدا و سیما بیاد دنبالت و بری اونجا حرف یامفت بزنی. ولی این را بدان و آگاه باش که تحریم‌ها هیچ تاثیری بر ما نداره.