کارهایی کوچک اما نعمت‎‌هایی بزرگ

 اکبر محیاپور*
با توجه به همه‌ی مشکلاتی که ویروس کرونا برای ما به وجود آورده اما می‌توان درس‌هایی هم از آن گرفت. اول اینکه ما دارایی‌های زیادی داشتیم که قدر آنها را نمی‌دانستیم و از الان به بعد قدر آنها را بهتر و بیشتر می‌دانیم. تا پیش از این ما راحت زندگی می‌کردیم، راحت بچه‌مان را می‌بوسیدیم، راحت کنار پدر و مادرمان می‌نشستیم و... اینها کارهای کوچکی بودند، ولی نعمت‌های بزرگی برای ما محسوب می‌شدند. بسیار به ما انرژی می‌دادند و ما قدرشان را نمی‌دانستیم. یک نکته مهم بحران کرونا این بود که ما از حالا قدر این چیزهای کوچک را بیشتر می‌دانیم و حواس‌مان به لذت‌هایی که اطراف‌مان وجود دارند، بیشتر است. مسئله مهم‌تر به روابط اجتماعی برمی‌گردد. ما روابط اجتماعی خیلی ساده و معمولی داشتیم که تاکنون به چشم نمی‌آمد و اصلا توجهی به آن نمی‌کردیم. مثلا ما با همکاران‌مان راحت صحبت می‌کردیم، در جلسه کنار هم می‌نشستیم، در خیابان با همدیگر گفت‌وگو و پیاده‌روی می‌کردیم، خانواده‌ها دور هم جمع می‌شدند، راحت به خرید می‌رفتیم و... ولی بعد از این جریان متوجه شدیم که این روابط اجتماعی چقدر مهم و تاثیرگذارند و کم‌شدن این روابط اجتماعی تاثیر زیادی در روحیه ما داشته و باعث کسل‌شدن همه ما شده است.
تاثیر اینگونه روابط اجتماعی اکنون مشخص شده و کاملا همه به این موضوع پی برده‌اند که این‌ مسایل کوچک که در زندگی روزمره‌مان اتفاق می‌افتاد و نادیده می‌گرفتیم، چقدر در بهداشت و سلامت ‌روان تاثیر داشتند. درست مثل اکسیژن که مصرف می‌کنیم و متوجه آن نیستیم اما الان متوجه می‌شویم که از دست دادن این موارد آثار سوء روانی روی ما گذاشته است.
موضوع بعد و مهم اینکه انسان چقدر در مقابل طبیعت ضعیف است و اینکه خود را قادر مطلق می‌داند، چقدر آسیب‌پذیر است. این نکته اهمیت زیادی دارد. این اتفاق باعث می‌شود که ما در روابط با دیگران متوجه باشیم که انسان چقدر ناچیز است و این موضوع باد غرور را از سر انسان بیرون می‌کند. از دید من کرونا ویروس نیاز به واکاوی زیادی دارد و باید جامعه‌شناسان، روانشناسان و دیگر علوم در این مورد اظهارنظر زیادی کنند و تحقیق و پژوهش‌های زیادی در این رابطه انجام شود. موضوع بعد اینکه ما باید در رفتارمان با طبیعت هم بازنگری کنیم. طبق محتمل‌ترین نظر رفتار انسان با طبیعت باعث بروز چنین بیماری شده است و این موضوع زنگ خطری است برای ما که در رفتارمان با طبیعت تجدیدنظر کنیم و ممکن است ویروس کرونا باعث یک اتفاق خوشایند شود و دوران پس از این ویروس ما شاهد برخورد عاقلانه‌تری با طبیعت باشیم. موضوع بعد اینکه کاهش رفت و آمدها و افزایش در خانه ماندن باعث تنش‌های رفتاری زیادی در خانه و خانواده شده است. افرادی که اضطراب و یا وسواس داشتند در این مدت، اختلالات روانی‌شان تشدید شده و با توجه به اینکه مردها سرکار نمی‌روند مزید بر علت شده و پرخاشگری در منزل بیشتر شده است. البته به وجود آمدن مشکلات اقتصادی هم در این تنش‌ها بی‌تاثیر نبوده است. یک موضوع مهم دیگر اینکه کرونا مشخص کرد که سرنوشت ما انسان‌ها به هم مرتبط است. یعنی برای داشتن یک جامعه سالم باید همه افراد آن جامعه سالم باشند و زندگی همه افراد به هم مربوط است. تا پیش از این ما خیلی راحت همه‌جا می‌رفتیم ولی الان تنها شدیم و شاید از حضور دیگران ترس و واهمه هم داریم و این تنهایی ما را دچار افسردگی و بیماری‌های روانی گوناگونی می‌کند. در این تنهایی باید بیشتر به این موارد فکر کنیم.
* روانشناس