برای دهمین بهار پاسارگاد
- احمدرضا تخشید
در گرما‌گرم تبلیغات انتخاباتی وقتی در یکی از گروه‌های تلگرامی خانوادگی از حال و روز اصول‌گرایی ابراز تاسف کردم، یکی از اقوام پیام داد؛ شما اصلاح‌طلبی! دلیلش هم این بود که من در پاسارگاد می‌نویسم که نشریه‌ای اصلاح‌طلب است. الان دیگر اعتقاد چندانی به اصول‌گرایی و اصلاح‌طلبی ندارم. چون در کشور ما این اصطلاحات بیش‌تر برچسب است تا نشان‌دهنده‌ی واقعیت. به نظرم در شهر سیرجان نشریه‌ای مثل پاسارگاد معیاری برای وابستگی به این جناح یا آن جناح نیست، اما دلایلی که در پاسارگاد می‌نویسم: شاید دلیل اول خنده‌دار باشد چون زیادی شخصی است. من روز اول از لوگوی پاسارگاد خوشم آمد و همچنین از صفحه‌آرایی این نشریه که به نظرم همیشه حرفه‌ای بوده است. از روز انتشار نشریه هم خوشم می‌آید؛ همیشه دوشنبه‌ها را دوست داشته‌ام. پاسارگاد تنها نشریه‌ای است که معمولا هر هفته خریده‌ام. دلیل دوم حضور آقای محمودآبادی است که معمولا بدون توجه به گرایشات سیاسی افراد، مطالب را چاپ می‌کند. چند بار به من گفته‌اند که هر مطلبی در نقد دولت می‌خواهی بنویس و این عدم تنگ‌نظری هم برای خود نشریه و هم برای مخاطبان غنیمتی است که در کم‌تر جایی سراغ داریم. دلیل دیگری که پاسارگاد را یک سر و گردن بالاتر از دیگران قرار می‌دهد، همکاران این نشریه است. به نظر من مطالب رضا مسلمی‌ و همچنین مطالب و مصاحبه‌های امین شول‌سیرجانی و نیز مصاحبه‌های امیر‌حسین طاهری و در گذشته مطالب عباس محمودیان اگر بالاتر نباشد در سطح مطالبی است که در روزنامه‌ها و نشریات و سایت‌های سراسری منتشر می‌شود و این حُسن بزرگی است. من به عنوان خواننده وقتی نشریه را می‌خرم، مطمئنم که یکی، دو مطلب خوب خواهم خواند. البته دیگر همکاران نشریه هم از سطح خوبی برخوردارند و باعث پر‌بارتر‌ شدن نشریه می‌شوند و این‌ها روی‌هم‌‌رفته پاسارگاد را نشریه‌ای وزین و قابل احترام می‌کند. من از ابتدا مخاطب این نشریه بوده‌ام و خوشحالم که حالا دهمین سالگردش را تبریک می‌گویم و امیدوارم سال‌های سال برقرار باشد. هرچند با شرایط حاکم بر فضای مجازی نمی‌دانم تا کی می‌توان نشریه‌های کاغذی را باز کرد و خواند.