پاسارگاد از مشکلات محله خرم‌آباد گزارش می‌دهد
آبادی‌ای که خرم نیست
- سارا پورمختار
بر خلاف نامش نه «خرم» است و نه «آباد». محله‌ای که از توسعه و آبادانی در آن خبری نیست و  صفای  سابق روستارا هم ندارد. از امامزاده احمد که به سمت خرم‌آباد می‌روی کم‌کاری‌ها و بی‌توجهی‌ها خودنمایی می‌کنند. از تیرهای برق ساقط شده و افتاده در کناره پل تا درختان تشنه‌ای که در میان بوته‌ها گم شده‌اند. از نامش پیداست که روزی جز سرسبزترین مناطق شهر بوده اما حالا که جزو محدوده شهری قرار گرفته  تنها نامی از شهر یدک می‌کشد، فقط موسم انتخابات مهم می‌شود و مسئولان گذارشان به آنجا می‌افتد. «اگر اینجا روستا بود خیلی زودتر آباد می‌شد فقط قبل از انتخابات شورا خوب سر‌و‌کله همه پیدا می‌شود و همه از مشکلات این منطقه و برنامه‌هایی که برای آبادانی اینجا دارند صحبت می‌کنند و شعار می‌دهند که در خرم‌آباد هیچ کاری انجام نشده، انتخابات که تمام می‌شود همه چیز فراموش می‌شود».
- به بچه‌ها رحم‌تان بیاید
هر چه در کوچه پس‌کوچه‌های محله می‌چرخیم، چیزی جز خاک به چشم نمی‌آید. مدرسه‌ها در محاصره کوچه‌های خاکی قرار دارند و دانش‌آموزان باید روزی دوبار از این معابر با پای پیاده بگذرند. از دور دسته دانش‌آموزانی را می‌بینم که در هاله‌ای از خاک قرار دارند. زهرا مادر یکی از دانش‌آموزان است که با گلایه می‌گوید: «اگر به فکر ما نیستند حداقل رحم‌شان به بچه‌ها بیاید. با این همه گرد و خاک آسم نگیرند خیلی کار است. صبح شنبه لباس بچه‌ها را تمیز و اتوکشیده تن‌شان می‌کنیم، ظهر که برمی‌گردند غرق خاک‌اند، ما هر سال باید 3 دست لباس فرم برای بچه‌ها بگیریم، بس که لباس‌های‌شان را می‌شوریم دوام نمی‌آورند».  سر نبش کوچه خانه نوسازی قرار دارد، مرد جوانی در حال پاشیدن آب در کوچه است، خود را علی معرفی می‌کند «از اینکه در این محله خانه ساخته‌ام پشیمانم، چند سال است که حق خودیاری را پرداخت کرده‌ایم حتی زیرسازی کوچه هم انجام شده اما خبری از آسفالت نیست و من مجبورم با پاشیدن آب در کوچه تا حدودی جلوی گردوخاک را بگیرم».
- کوچه‌های در نوبت آسفالت میراث شهردارن قبلی‌اند
رضا سروش‌نیا سرپرست شهرداری تعداد زیاد کوچه‌هایی را که حق خودیاری پرداخت کرده‌اند و در نوبت آسفالت قرار دارند را میراث دوره‌های قبلی شهرداری می‌داند: «‌تمام مناطق حاشیه‌ای شهر مثل آباده، مکی‌آباد، دهیادگار و ... همین مشکل را دارند و همه اهالی ناراضی‌اند. نزدیک به 250 کوچه در سطح شهر وجود دارد که از دوره شهرداران قبل حق خودیاری پرداخت کرده‌اند و در این میان کوچه‌هایی هستند که از زمان پرداخت حق خودیاری‌شان 4 سال می‌گذرد و همچنان خاکی‌اند، در دوره‌های قبل فقط پرونده تشکیل داده‌اند و از مردم پول گرفته‌اند و بلاتکلیف رها شده‌اند». سروش‌نیا ساماندهی این وضعیت را مستلزم انجام فعالیت‌های جهادی دانست و ادامه داد: «بحث کمبود قیر حل شده و به دنبال مصوبه شورا هستیم تا بتوانیم جهت تسریع در کار ، علاوه بر نیروهای شهرداری از پیمانکار هم کمک بگیریم و بخش عمده آسفالت کوچه‌ها را به بخش خصوصی واگذار کنیم تا کوچه‌هایی که چند سال است تشکیل پرونده داده‌اند و در نوبت قرار دارند زودتر آسفالت شوند». سرپرست شهرداری تاریخ تشکیل پرونده و پرداخت حق خودیاری را ملاک اصلی برای تعیین اولویت آسفالت کوچه‌ها برشمرد و در پاسخ به این سئوال که آیا کوچه‌های مدارس در اولویت قرار دارند گفت: «قطعا کوچه‌هایی که زودتر پرونده تشکیل داده‌اند در اولویتند، مگر اینکه کوچه‌ای ضرورت خاص و عمومیت داشته باشد».
- چندین سال است کار خدمات شهری عقب مانده است
گلایه‌های اهالی منطقه از کم‌کاری‌های شهرداری تمامی ندارد. اکثر شهروندان تنظیف شهر را وظیفه اصلی شهرداری می‌دانند که در این منطقه شهرداری نتوانسته وظیفه خود را به خوبی انجام دهد. آقای گلزاری یکی از اهالی خرم‌آباد است که به شدت نسبت به بحث تنظیف محله از شهرداری انتقاد دارد: «انگار نه انگار این محله هم در محدوده خدماتی شهر قرار دارد، ماشین شستشو خیابان‌ها تا سر خیابان می‌آید و از همان جا دور می‌زند و برمی‌گردد». وی در ادامه افزود:  «تنها کار خدماتی که شهرداری در این محله انجام می‌دهد جمع‌آوری نامنظم زباله‌هاست، از تلنبار شدن نخاله‌ها در جای جای خیابان‌ها گرفته تا جوی‌هایی که دیگر جایی برای آشغال بیشتر ندارند همه نشان از کم‌کاری شهرداری است».
 معاون بهداشت و خدمات شهر شهرداری خود نیز به وجود ضعف و کاستی در بحث تنظیف به خصوص در منطقه 2 معترف است و دلیل آن را کمبود ماشین‌آلات و نیروی انسانی واحد خدمات شهر می‌داند. صادقی ابراز امیدواری می‌کند با همکاری بخش خصوصی این وضعیت بهبود یابد: «‌تمام محدوده خدماتی شهر را تحت پوشش داریم، ممکن است نواقصی وجود داشته باشد نمی‌توانیم به خارج از محدوده، خدمات ارایه دهیم. منطقه خرم‌آباد جز منطقه 2 شهری است که تمام کارهای خدمات شهری آن شامل رفت‌و‌روب و جمع‌آوری زباله  را به مناقصه گذاشته‌ایم. حداکثر ظرف 2 هفته آینده پیمانکار مشخص می‌شود و شروع به کار می‌کند».
صادقی درباره نحوه و اولویت شست‌وشوی خیابان‌ها گفت: «خیابان یا کوچه‌ای که خاکی است باید آسفالت شود و هیچ کار دیگری نمی‌شود برای کم‌کردن گرد و خاک در آنها انجام داد. تعداد محدودی شست‌وشو خیابان داریم آن هم در معابر اصلی و در مرکزیت شهر به دلیل تراکم جمعیت. در محل‌هایی که خاکی ریخته شده و با جارو تمیز نشده باشد آنجاها را شست‌وشو داریم نه در همه خیابان‌ها و معابر شهر». وی همچنین لایروبی جوی‌ها را جز قرارداد پیمانکار بر‌شمرد و ادامه داد: «علیرغم اینکه وضعیت مالی شهرداری خوب نیست ولی واحد خدمات شهر به دنبال واگذاری انجام خدمات به بخش خصوصی بوده و این کار را هم انجام داده‌ایم و از آنجایی که چندین سال است که کار خدمات شهری در این مناطق عقب مانده است، حدود 2 ماه طول می‌کشد تا کار به حالت پایدار و روزمره برسد و این وضعیت بهبود یابد».
- با دست خالی نمی‌شود کار کرد
درختان تشنه و خشکیده و هرس‌نشده، جوی‌ها و معابر و پیاده‌روهای خار و بوته و علف‌هرز گرفته فضای سبز این منطقه را تشکیل داده‌اند. زن جوانی به همراه کودکش از کنار پارکی که هیچ‌کس در آن حضور ندارد عبور می‌کنند. پسر بچه قصد رفتن به داخل پارک را دارد که با مخالفت مادرش روبرو می‌شود: «نمی‌شود از وسط این همه خار رد شویم تا به وسایل بازی برسیم، تمام دست و پاهایت زخمی می‌شود».
حسن باقری مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری وجود ضعف و کم‌کاری از سوی شهرداری را نتیجه مشکات مالی می‌داند: «چرا به این موضوع توجه نمی‌شود که وضعیت مالی شهرداری خراب است و دست ما برای انجام هرکاری خالی است. تانکرهای آبرسان کار را تعطیل کرده‌اند به دلیل اینکه از سال 94 مطالبات‌شان پرداخت نشده و ما هم نمی‌توانیم به آنها فشار بیاوریم، پیمانکار هم بیش از این در توانش نیست که کار را ادامه دهد، یک زمانی عنوان می‌شد که مدیر خوب باید بدون پول کار کند، نتیجه‌اش هم شد بدهی‌هایی که به وجود  آمد».
مدیرعامل سازمان فضای سبز شهرداری برای انجام کار به استفاده از نیروهای سازمان تکیه دارد: «اکثر درختان منطقه خرم‌آباد اکالیپتوس‌اند و می‌توان هرس را زودتر انجام داد اما کار هرس درختان فعلا تعطیل شده و ممکن است تا دوماه دیگر شروع شود. در حال حاضر کار را  از یک بخش شهر شروع کرده‌ایم، سال‌های قبل از پیمانکار کمک می‌گرفتیم اما امسال تا جایی که امکانات سازمان و نیروی انسانی جوابگو باشد کار را ادامه می‌دهیم».
وی که قبول دارد آبیاری فضای سبز این منطقه راضی‌کننده نبوده ادامه می‌دهد: «در برهه‌ای از زمان برای آبیاری فضای سبز این منطقه مشکلاتی وجود داشت که خوشبختانه در حال حاضر برطرف شده‌اند و تمهیداتی در نظر گرفته شده که بتوانیم آبیاری را از موتور انجام دهیم».
 باقری در توضیح بیشتر راجع به مشکلات این حوزه گفت: «یکی از فضاهای سبز خرم‌آباد فضای سبز قبرستان است که حوزه معاونت فنی و شهرسازی باید کارهایی را در حوزه سنگفرش در آنجا انجام دهد. برای بحث درختکاری ما بخشی را انجام دادیم و یک بخش دیگرش هم ماند برای امسال که قاعدتا آن را انجام می‌دهیم».
- محله افاغنه خرم‌آباد
از میان کوچه‌ پس‌کوچه‌های گل‌آلود خرم‌آباد (به دلیل فرسوگی و شکستگی لوله‌های آب) که می‌گذری به یک باره بافت شهر عوض می‌شود. همه ساکنان را افاغنه تشکیل می‌دهند. فضاهایی پر از ضایعات فلزی و پلاستیکی و بشکه. عده‌ای در خانه‌ها ساکن‌اند و عده‌ای در آلونک‌های دست‌ساز.  از حضور ما در منطقه احساس خطر می‌کنند  و خوشایندشان نیست.جمع‌آوری نشدن زباله‌ها، وجود دام و احساس ناامنی از دلایل اعتراض اهالی نسبت به سکونت افاغنه در این محله است و خاکسترهای باقی‌مانده از سوزاندن زباله‌ها در جای جای منطقه، وجود دام‌ها در خانه‌ها، بوی نامطبوع دلایلی بر این ادعاهاست.
- صاحبخانه‌های متخلف دادگاهی می‌شوند
سهراب بها‌الدینی معاون سیاسی فرماندار ساماندهی و جمع‌آوری اتباع بیگانه را منوط به مراجعه حضوری و ارایه گزارش اهالی به فرمانداری می‌داند: «تاکنون کسی از اهالی به ما مراجعه نکرده است، باید آدرس‌های‌شان را به ما بدهند، اگر در خانه‌ها ساکن باشند قطعا با صاحب‌خانه‌هایی که بدون مجوز خانه اجاره داده‌اند برخورد می‌شود و دادگاهی می‌شوند». بهاالدینی ضمن نارضایتی از وضع موجود، رسیدگی به وضعیت اتباع را تابع دستورات بالادست برشمرد و ادامه داد: «متاسفانه بحث اتباع خارجی در حیطه اختیارات ما و استان نیست و باید از بالا تصمیم بگیرند که چکار کنیم، خودمان هم از این ضعیت راضی نیستیم و کاری از دست‌مان برنمی‌آید چرا که باید تابع دستورات مرکز باشیم و از آنجایی که بیشتر اتباع مجاز و دارای کارت اقامت هستند هیچ کاری نمی‌شود کرد».
تورج صادقی معاون خدمات شهر هم جمع‌آوری زباله‌های این بخش را در حیطه اختیارات خود ندانست و گفت: «محدوده  شهری مشخص و از قبل تعیین شده است، آن قسمت  که افاغنه ساکنند در محدوده شهری تعریف نشده و عوارضی هم دریافت نمی‌کنیم که بتوانیم خدمات ارایه دهیم. آنجا زیر نظر بخشداری مرکزی قرار می‌گیرد که باید برای این نقاط فکری کنند». تلاش پاسارگاد برای تماس با بخشدار سیرجان بی‌نتیجه ماند.
پرداختن به همه مشکلات و کاستی‌های این منطقه را در قالب یک گزارش نمی‌توان جای داد. متوقف شدن طرح تعریض خیابان اصلی، وجود دست‌اندازهای غیراستاندارد، نداشتن شانه‌راه در قسمت کمربندی، مدارسی با حیاط‌های خاکی و... در حالی که تمام این موضوعات را در ذهنم مرور می‌کنم باز هم از پل خرم‌آباد می‌گذرم. پلی که تنها چشم‌اندازش نخاله‌های ساختمانی است. ظاهرا چاره‌ای نیست جز دل خوش کردن به وعده مسوولان و صبر کردن که آیا این وعده‌ها به عمل نزدیک می‌شوند یا نه.