گزارش پاسارگاد از حضور بانوان سیرجانی در ورزشگاه‌ها
کُند همجنس را همجنس تشویق
- گروه جامعه
«زنان حق ورود به ورزشگا‌ه‌ها را ندارند» این جمله معروفی است که در چندماه اخیر بارها شنیده‌ایم. سال‌هاست مسئله ورود بانوان به ورزشگاه‌ها جسته و گریخته و به دلایل متفاوت مطرح می‌شود اما هرگز به صورت جدی و قاطعانه پیگیری نشده و نتیجه‌ای هم در بر نداشته است. این بی‌توجهی‌ها نسبت به خواسته زنان خصوصا جمعیت جوان ما باعث گله‌مندی و دلخوری و حتی تعجب شده است و بانوان خواهان تغییر و تجدیدنظر در روند فعلی هستند. زنان در کشور و شهر ما به جز تماشای بازی بانوان حق ورود به ورزشگاه‌ها را ندارند. اگرچه قرار بود در دوره جدید ریاست‌جمهوری حسن روحانی مشکل حل شود اما این معضل همچنان ادامه دارد. در سیرجان از سال‌ها پیش زنان سیرجانی راحت می‌توانستند به ورزشگاه امام علی بروند و بازی‌های والیبال و حتی فوتبال تیم گل‌گهر را تماشا کنند اما اینک مدتی است که از حضور زنان جلوگیری می‌شود تا مسئولان سیرجانی ثابت کنند شیوه و سلوک‌شان مانند هم‌کیشان کشوری‌شان است. سئوال این است آیا در این مدت شرایط و اوضاع و احوال تماشای این بازی‌ها تغییر اساسی پیدا کرده که حکم آن نیز باید مشمول تغییر شود؟
به دو رویداد زیر توجه کنید:
1. دوشنبه 24 مهرماه. ورزشگاه امام‌علی: دیدار تیم فوتبال گل‌گهر با ایران‌جوان بوشهر
ساعت نزدیک 3 است با عجله خودم را به ورزشگاه امام علی می‌رسانم تا بتوانم گزارشی از بازی تهیه کنم. به سمت در ورودی ورزشگاه می‌روم چند مرد که جلوتر در حال رفتن هستند با مشاهده من لبخند تمسخرآمیزی می‌زنند. آن‌ها راحت وارد می‌شوند اما دو سربازی که جلوی در ایستاده‌اند اجازه ورود به من را نمی‌دهند و با لفظ تحکم‌آمیزی می‌گویند« خانم نمی‌تونی وارد شی» چرا؟«ورود زنان به ورزشگاه ممنوع است» حالا اگر یک زن آرزو داشته باشد بازی را از نزدیک ببیند تا آخر عمرش باید آرزو به دل باشد« خانم من دیگه نمی‌دونم دستوره» دستور کی؟« به ما گفتند خانم‌ها را راه ندین» پسر جوانی که کنار من ایستاده است با لبخند می‌گوید«خانم دلت خوشه به من اجازه نمی‌دن بطری آب همرام ببرم بعد اجازه می‌دن خانم وارد بشه» رو به سرباز می‌گویم من خبرنگارم می‌خوام از بازی گزارش تهیه کنم؛«کارت خبرنگاری داری» آره. کارتم را نشان‌شان می‌دهم اما دوباره از حضورم ممانعت می‌کند. «فقط یک راه وجود داره بتونی وارد ورزشگاه بشی باید دوربین داشته باشی، با دوربین‌ات از در پشتی برو» دوربین همراهم نیست و منصرف می‌شوم. همین که می‌خواهم از محوطه ورزشگاه بیرون بروم چند خانم را می‌بینم که توی ماشین نشسته‌اند، می‌پرسم شما برای مشاهده بازی اومدین؛«آره اما ما رو که راه نمی‌دن. قبلا که بازی‌های گل‌گهر در زمین گل گهر برگزار می‌شد از لای فنس‌ها بازی رو می‌دیدیم اما امروز که بازی تو ورزشگاه امام‌علی برگزار شده راهی برای دیدن بازی نیست» آن‌ها که از علاقه مندان دو آتیشه گل‌گهر هستند با اعتراض می‌گویند؛«مگه چه فرقی بین زنان و مردان وجود داره، چرا زنان نمی‌تونن از تو ورزشگاه بازی را نگاه کنن»
2. جمعه 5 آبان. ورزشگاه تختی: دیدار تیم فوتبال بانوان شهرداری سیرجان با تیم پالایش گاز ایلام
صبح جمعه ورزشگاه تختی پذیرای زنان و دخترانی بود که با شور و شوق آمده بودند بازی تیم فوتبال زنان شهرداری سیرجان و لرستان را ببینند. شاید این از محدود دفعاتی بود که زنان بی‌دغدغه می‌توانستند در ورزشگاه حاضر شوند و بازی فوتبال را زنده تماشا کنند. اگرچه اغلب جایگا‌ه‌ها خالی بود اما پر بودن یکی دوتا جایگاه نشان از عشق زنان و دختران دو آتیشه‌ای داشت که به جرم جنسیت بارها از حضورشان در ورزشگاه‌ها جلوگیری شده بود. روی یکی از سکوها می‌نشینم تا بازی آغاز شود. با سوت داور دختران سبز پوش سیرجانی مقابل لرستانی‌های سفید پوش قرار گرفتند. هرچه از زمان بازی می‌گذشت به تعداد تماشاگران افزوده می‌شد. ترکیب سنی اکثر تماشاگران جوان بود، چند دختر جوان با طبل و  بوق به میان جمعیت رفتند. یکی از آن‌ها شروع به زدن طبل کرد و دیگری به عنوان لیدر شروع به خواندن کرد. چند دختر بوقچی هم بوق می‌زدنند. او در حالی که با سر دادن شعارهایی نظیر:«گل اول می‌خورن می‌گن زمین صابونیه، گل دوم می‌خورن می‌گن زمین بارونیه، گل سوم می‌خورن می‌گن حریف سیرجونیه» یا «سیرجان قهرمان می‌شه خدا می‌دونه که حقشه، به لطف یزدان و بچه‌ها سیرجان قهرمان میشه » یا«سیرجان سوراخش می‌کنه سوراخ سوراخش می‌کنه» سایر دختران و زنان را به هم‌خوانی تشویق می‌کردند. توپ که به دروازه شهرداری نزدیک می‌شد با چنان شور و هیجانی دو دو دو می‌کردند که گویی الان قرار است گل بخورند. و با هر حمله‌ای شعار «ما گل می خوایم یالا» سر می‌دادند. اولین گل تیم شهرداری با اشتباه بازیکن حریف به نفع شهرداری وارد دروازه لرستان می‌شود. فریاد دختران تماشاگر بالا می‌رود. گل دوم را که شهرداری زد ورزشگاه با صدای جیغ دختران منفجر شد و در میانش صدای طبل به هوا رفت و دست‌ها و هوراها همچنان ادامه داشت. « ای ول ای وله ای ول، تیم ما یله» لیدر با فریاد می‌گوید«شیر بچه‌ها» بقیه فریاد می‌زنند.کنار لیدر دختر جوانی ایستاده است و با قدرت به طبل می‌کوبد و شور و هیجان را بیشتر می‌کند. بعضی از دختران با پوشیدن لباس قرمر گهگاه برد روز گذشته تیم پرسپولیس مقابل استقلال را با نشان دادن عدد 6 نشان می‌دهند. در همین موقع تیم لرستان گل اول را می‌زند و تماشاگران با نارحتی سرجای‌شان می‌نشینند با گفتن « ما گل می‌خواهیم یالا» بازیکنان سیرجانی را به حمله تشویق می‌کنند. لیدر سعی در روحیه دادن به بازیکنان است «پ پ پ پرتقال سیرجان پرافتخار، س س س ستاره سیرجان حریف نداره» همه یکدست تشویق می‌کنند. گاهی موج به راه می‌اندازند.
دختر جوانی کنار من نشسته است. روی شالش یک کلاه پوشیده است و در حالی که سویشرتش را به کمر بسته است با هیجان تشویق می‌کند، گاهی جیغ می‌زند، گاهی دست می‌زند و گاهی هورا می‌کشد، گاهی هم از ته دل می‌خندد. از او می‌پرسم همیشه ورزشگاه می‌آیی؟«همیشه که نه، اما اغلب بازی تیم فوتبال بانوان را واسه تشویق می‌آم». او می‌گوید خیلی به فوتبال علاقه مند است و عاشق تیم استقلال است؛«البته تیم گل‌گهر خودمون هم دوست دارم اما حیف که نمی‌ذارن بریم تو ورزشگاه بازی‌هاشون تماشا کنیم» تا به حال امتحان کردی ببینی راهت می‌دن یا نه؛«آره چند بار با دوستام رفتیم راه مون ندادن» در همین موقع تیم سیرجان گل سوم را می‌زند و او با هیجان از سرجایش بلند می‌شود و هورا می‌کشد؛«وقتی می‌آیم ورزشگاه حال خوبی دارم. خیلی خوش می‌گذره. الان خیلی خوشحالم که تیم سیرجون گل زده» گل دوم را ایلام می‌زند تا بازی در نیمه اول با نتیجه 3-2 به پایان برسد. بین دو نیمه به یکی از دخترهایی که در طول مسابقه جنب و جوش زیادی دارد می‌گویم؛ خوشحالی تیم سیرجان تا الان برده؛«خیلی زیاد. فقط باید نیمه دوم عقب نکشیم و روحیه تهاجمی‌مون رو حفظ کنیم تا گل‌های بیشتری بزنیم اگه تو لاک دفاعی بریم حتما گل می‌خوریم» اطلاعات فوتبالی‌ات هم خیلی خوبه، همیشه ورزشگاه میای؛«تا جایی بتونم میام اما دوست داشتم بازی تیم گل‌گهر تو ورزشگاه رو ببینم مثلا چند سال پیش گل‌گهر با پرسپولیس مسابقه داشت هرکار کردم تو ورزشگاه راهم ندادن اون روز خیلی گریه کردم. چرا باید بین زنان و مردان تبعیض قایل بشن، چه فرقی بین زن‌ها و مردهاست. خب ما هم می‌خواهیم یک بار تو ورزشگاه تیم شهرمون تشویق کنیم». کم‌کم نیمه دوم آغاز می‌شود و با شروع بازی همچنان به تعداد تماشاگران اضافه می‌شود. در این نیمه دو گل عاید تیم سیرجان می‌شود تا بازی با نتیجه 5- 2 به پایان برسد. با پایان بازی تماشاگران به کنار نرده‌ها می‌آیند و با تشویق باهم فریاد می‌زنند؛«بچه‌ها مچکریم» بازیکنان هم به نشانه ادب به کنار نرده‌ها می‌آیند و تشکر می‌کنند.چیزی که در این بازی کاملا مشهود بود نظم و ادب تماشاگران خانم بود، در این دو ساعت نه فحشی شنیده شد و نه پرتاب وسیله‌ای به داخل زمین و نه حتی مزاحمتی، هرچه بود شادی بود و خنده و تشویق‌های پی در پی. بعد از بازی عکس‌ها و فیلم‌های تشویق تماشاگران زن سیرجانی در گروه‌ها و سایت‌ها پخش شد و زیر همه آن‌ها نوشته بود«تشویق جالب بانوان سیرجانی در ورزشگاه»
به هر حال اگر حضور بانوان در ورزشگاه‌ها آزاد شود چه بسا فضا تلطیف‌تر شود و کمتر شاهد ناهنجاری‌هایی مانند بازی گل‌گهر و ایران‌جوان باشیم. مگر در سینماها و سمینارها دانشگاه‌ها و راهپیمایی‌ها زنان و مردان ما در کنار هم نیستند؟