دوشنبه, 25 تیر 1397

هفته‌نامه شماره 519: 25 تیر 1397

فوتبال بومی یا حرفه‌ای؟

- امین شول‌زیدآبادی

اواسط دهه هفتاد گل‌گهر فعالیت رسمی خود را در ورزش آغاز کرد و تیم فوتبال گل‌گهر با امکاناتی بهتر نسبت به سایر تیم‌های سیرجان فعالیت می‌کرد. رفته رفته بازیکنان خوب شهر را از تیم‌های مختلف جذب کرد تا برابر تیم‌های همیشه مدعی سیرجان قد علم کند و با بازیکنان خوبش سیرجان را فتح کرد، استان را درنوردید و در نهایت به لیگ دسته اول صعود کرد.

گل‌گهر ابتدا به دنبال جذب بازیکنان خوب استان رفت و کم‌کم پای بازیکنانی از سایر نقاط کشور به این تیم باز شد. پیشکسوتان و بازیکنان سیرجانی به جذب بازیکنان غیربومی معترض بودند و گل‌گهر را حق مسلم خود می‌دانستند. طرفداران فوتبال بومی هم بر این عقیده بودند که بازیکنان غیر‌بومی تعصبی و سرنوشت گل‌گهر برایشان اهمیتی ندارد. طرفداران فوتبال حرفه‌ای نیز معتقد بودند که بازیکنان بومی به تنهایی نمی‌توانند از عهده انتظارات برآیند.

اگر به ترکیب تیم‌های باشگاهی جهان نگاهی بیندازیم می‌بینیم بازیکنان در ترکیب باشگاه‌های مختلف به میدان میروند و هیچ‌کس هم در این زمینه حرفی ندارد و واژه‌‌های «بومی» و «غیر‌بومی» در قاموس فوتبال حرفه‌ای دنیا وجود ندارند. 

از فوتبال جهان و اروپا که بگذریم در فوتبال ایران هم همین‌گونه است.کسی نمی‌پرسد بازیکنان تیم اهل کجا هستند چرا که در فوتبال حرفه‌ای نتیجه اصل است. 

بنابراین اگر انتظار صعود گل‌گهر به لیگ برتر را داریم باید برخی تفکرات را کنار گذاشته و واقعیت‌ها را پذیرفت. قطعا با ترکیب صد در صد بومی نه گل‌گهر و نه هیچ تیم دیگری توان موفقیت و صعود به لیگ برتر را ندارد و این واقعیتی است که باید پذیرفت. مگر آنکه مدیران باشگاه گل گهر از هدف اصلی خود یعنی صعود کوتاه بیایند آن وقت است که می‌توان در این باره تجدید نظر کرد

اینکه بگوییم چرا با هزینه‌های زیاد لیگ برتری نشدیم هم در فوتبال خریدار ندارد زیرا قرار نیست با یک سال هزینه یک شبه خود را در لیگ برتر ببینیم. فوتبال با ورزش‌هایی مثل والیبال فرق دارد که با خرید چند ستاره موفقیت تیم تقریبا مسجل باشد.

بدون شک با آمدن بازیکنان باتجربه و مطرح به سیرجان، بازیکنان سیرجانی هم جدی‌تر از گذشته تلاش می‌کنند تا فاصله خود را با سطح اول فوتبال کشور کم کنند.