چهارشنبه, 04 مهر 1397

هفته‌نامه شماره 529: 02 مهر 1397

دشمن ما همین جاست 

- رضا مسلمی‌زاده

فقر و نداری درد بدی است اما از آن بدتر تبعیض است. تبعیض درد نداری را بزرگ‌تر می‌نمایاند، به ویژه آن که احساس کنی کسی که آن نعمت یا پست را در اختیار دارد، لیاقتش را نداشته باشد. در چنین وضعی سوزش ناشی از احساس تبعیض بسی بیشتر می‌شود و به مرور یکی از عوامل شکاف اجتماعی می‌گردد. قشر یا گروهی که احساس تبعیض می‌کند، همواره مترصد فرصت انتقام است و اگر بدان دست یابد، معلوم نیست چه‌ها کند.

احساس تبعیض و بی‌عدالتی یکی از دردها و بلایای در کمین جامعه‌ی کنونی ماست. روند رویدادها در دولت‌های پس از جنگ به گونه‌یی پیش رفت که عده‌یی از افراد جامعه در بهره‌وری از ثروت‌های جامعه، بر دیگران رجحان یافتند و پدیده‌یی به نام «رانت» به  مرور در زبان شهروندان جای خویش را پیدا کرد. «رانت‌خواران» با سوءاستفاده از حفره و خلا‌های قانونی و نیز موقعیت‌هایی که نصیب‌شان شده بود، به مرور گسترش یافتند. این گسترش هم در طول بود و هم در عرض. یعنی هم بر تعداد رانت‌خواران افزوده گشت و هم رانت‌خواران روز به روز فربه‌تر شدند و این فربه‌گی فرصت‌های تازه‌یی برای بهره‌وری بیشتر از منابع در اختیار آنها قرار داد. این طبقه‌ی رانت‌خواران در رشد سرطانی خویش تمام جنبه‌های حیات اجتماعی ایران را تحت‌ تاثیر قرار دادند. آقازاده‌های رانت‌خوار اگر در مراحل اولیه‌ی حیات خویش به داشتن یک خودروی وطنی یا حداکثر یک مدل بالای خارجی اما معمولی رضایت می‌دادند، به مرور ولع‌شان فزونی یافت و اکنون در دور دورهای روزمره‌شان به کمتر از پورش و فراری و مازاراتی و چه و چه رضایت نمی‌دهند. خوشگذرانی‌شان از دریای شمال به سواحل مدیترانه نقل مکان کرده است و...

البته این ویترین در برابر کثافت پستوی پدران‌شان تقریبا هیچ است. طبقه‌ی بورژوازی رانت‌خوار اکنون به هیولایی سیری‌ناپذیر بدل گشته است و با ثروت افسانه‌ای خویش توانایی درافتادن با دولت مستقر را هم دارد. بماند که هم‌زانو و هم‌محفل اوست. این گروه با دستیابی به رانت اطلاعات و تصمیماتی که مقدمات آن در ارکان برنامه‌ریزی کشور در جریان است، بیش و پیش از همگان آمادگی خود را برای استفاده از شرایط جدید فراهم می‌کند و در زمان مناسب بر فربهی خویش می‌افزاید. رانت‌خوار البته با قیافه حق به جانب خود را شخصیتی باهوش و به تعبیری «زرنگ» می‌داند. فعال اقتصادی‌ای که ایثارگرانه ثروت خویش را در خدمت به جامعه به گردش انداخته است.  زالویی که از مکیدن خون ملت آغاز کرده و اکنون به اژدهایی تبدیل شده که می‌تواند به دولت اعلان جنگ کند؛ با دلار 4200 تومانی مایحتاج مردم را وارد انبارهای خویش کند تا هر وقت که موقعیت را مناسب یافت با هر قیمتی که دلش خواست به خلایق بفروشد. شناسایی این اژدها/زالوهای غارتگر چندان دشوار نیست. آنها نیازی به پنهان کردن خویش نمی‌بینند. راست راه می‌روند و خیره در چشمان خلق به ثروت‌اندوزی فرصت‌طلبانه‌ی خویش افتخار می‌کنند. رانت‌خواران رابطه‌شان با کشور و وطن صرفا مبتنی بر استفاده ابزاری و سوءاستفاده است. درست همان رابطه‌ی انگل و میزبان، بدون ذره‌یی مهر و محبت. عرق ملی در رانت‌خواران تقریبا صفر است. این جماعت در شرایط بحران به راحتی وطن‌فروشی می‌کنند تا بر ثروت خویش بیفزایند. غارت منابع، تخصص اصلی این طبقه است و روزهای سخت آنها را در غارت‌شان پر روتر و جسورتر می‌کند. برای رهایی از شر این دشمن خانگی در روزهای سخت پیش رو راهی باید!