ایدئولوژی پنهان من‌سالار 

- گروه فرهنگ و هنر: هفته گذشته در صفحه فرهنگ‌وهنر گزارشی از جلسه نقد کتابِ «تاریخ و فرهنگ منطقه بلورد» با تیتر «ردپای آرزونگاری در تاریخ بلورد» منتشر شد.  زهیرمصطفا بلوردی نویسنده کتاب در واکنش به این گزارش جوابیه‌ای با تیتر«ایدئولوژی پنهان من سالار» را به دفتر نشریه ارسال کرده است که در ادامه می‌آید:

در پاسخ به گزارش نقد کتاب تاریخ و فرهنگ منطقه بلورد ساماندهی گزارش تدوین شده با تیتر «آرزونگاری» و بیان سخنان یکی از منتقدان کتاب (دکترمحسن پورمختار) با شرح جزییات و همچنین پنهان کردن «شخص تدوین‌کننده» گزارش با درج عنوان «گروه فرهنگ و هنر» در خود نکاتی نهفته دارد که با استفاده از نظریات «ژان پیر لوگوف» متفکر علم جامعه‌شناسی رسانه، عنوان «ایدئولوژی پنهان من‌سالار» را بر آن می‌دهم. درج عنوان «گروه فرهنگ و هنر»، «گروه جامعه» و... در ادبیات رسانه معمولا برای گزارش‌هایی بکار می‌رود که به مسایل و مشکلات کلی جامعه هدف می‌پردازند. گزارش‌های گروهی، ساختاری چون «مقدمه»، «نظرات افراد درگیر در موضوع [اعم از مردم و مسئولان]»، «نظر متخصصین» و «نتیجه‌گیری و سخن پایانی» دارند. اما نویسنده گزارش نشست‌های علمی، فردی است با هویت مشخص که با رویکرد «بی‌طرفی» از سوی رسانه ماموریت تهیه گزارش چنین گفت‌و‌گوهایی را می‌یابد.

اما در خصوص جلسه کتاب، منتقد (دکتر محسن پورمختار) ضمن ارایه نقدهایی بر کتاب [که اصل هم بر آن است]، بدون توجه به « تخاطب[گفت‌وگوی] آراء»، «احترام» و «گفتمان نقد»، به کرات سخنان نویسنده کتاب و حضار دیگر را قطع می‌کرد. رویه در پیش گرفته‌شده توسط منتقد چندین بار با تذکر و گلایه نویسنده کتاب و همهمه حضار مواجه شد.

گروه فرهنگ و هنر پاسارگاد بدون توضیح رفتار دکتر پورمختار، فقط با تیتر «زمان برای پاسخ دادن به انتقادات کافی نبود» از روی رفتار خارج عرف ایشان و اشارات و گلایه‌های مکرر نویسنده کتاب، گذشته و توضیحات نویسنده کتاب به اولین نقد را هم به صورت منقطع و کاملا خلاصه آورده است.

آیا ادبیات رسانه و اخلاق مسلط بر آن حکم نمی‌کرد هفته‌نامه پاسارگاد پس از درج مشروح سخنان یکی از ناقدین، شرح چرایی کمبود وقت و پاسخ مفصل به اولین نقد را هم در گزارش خود می‌آورد تا حداقل در ذهن کسانی که در آن جلسه حاضر بودند و این گزارش را هم می‌خوانند، این تصور شکل نگیرد که پاسارگاد به دنبال برخی تقابل‌های باسابقه در حیطه‌های دیگر است؟ آیا اخلاق رسانه حکم نمی‌کرد سخنان استادمحمدعلی گلاب‌زاده و سرکارخانم مویدمحسنی هم درج می‌شد؟ آیا نشریه محترم خود به نتیجه قطعی در انتخاب این تیتر برای یک پژوهش ده ساله رسیده است؟ و یا بهتر نبود برای نشان دادن بی‌طرفی نشریه، تیتر انتخاب شده را به نقل از مدعای همان منتقد کار می‌کرد؟ پیشنهاد می‌شود مدیرمسئول محترم خود یک بار فایل صوتی نشست را مجدد مرور کند.

اما پاسخ‌دهی به مطالب مطرح شده از سوی منتقد [به جزء سه مورد از آن‌ها که به راستی نقدهای صحیحی بودند] جواب‌های مفصلی داشته و دارند و برای ماندگار شدن، در کتاب در دست اصلاح و تدوین پاسخ داده خواهند شد.