یکشنبه, 07 آذر 1400

هفته‌نامه شماره ۶۷۸ | ۱ آذر ۱۴۰۰

معلولان برده کسی نیستند

 پاسارگاد: معلولان ضايع‌نخاعي در هفته بهزيستي به عدم رسيدگي به وضعيت معلولان تجمع کردند. بهانه‌ي تجمع‌شان، جلوگيري از برگزاري مسابقه ويلچراني بود. مسابقه‌اي که قرار بود صبح سه‌شنبه از چهارراه سپاه تا ميدان شهرداري برگزار شود اما به بهانه اينکه مجوز برگزاري ندارند مسابقه را لغو مي‌کنند، حالا اما معلولان سر چهارراه سپاه جمع شده بودند تا شايد تجمع‌شان گوشزدي باشد براي مسئولان.
يکي از معلولان به پاسارگاد مي‌گويد:«لغو اين مسابقه يک گوشه از مشکلات معلولان است، اصلا بحث مشکلات نيست. اين‌ها هيچ رسيدگي به معلولان ندارند.» منظورتان از اين‌ها، بهزيستي است؟«بهزيستي و انجمن ضايع‌نخاعي؛انجمني که با انتخاب خود معلولان يک نفر معلول را سرپرست گذاشتند، به اين اميد که شايد وضع معلولان را بيشتر درک کند، حدود سه سال پيش اين فرد به عنوان مديرعامل انجمن ضايع‌نخاعي انتخاب شده است در حالي که مي‌بايست هرسال انتخابات برگزار مي‌شد، اما نشد و ايشان همچنان مدير انجمن هستند.» يکي ديگر از معلولان گفت:« ما اصلا از اين انجمن خدمات نمي‌گيريم. امروز هم مسابقه ويلچراني بود که کنسلش کردند. بعد مدير انجمن بچه‌ها را تهديد کرده هرکس در اين مسابقه شرکت کند پرونده‌اش را از انجمن ضايع‌نخاعي مي‌گيرند و به بهزيستي ميدهند.» به چه دليل؟« ما هم نمي‌دانيم. خصومت‌شخصي، چرا بايد 10-20 معلول با شرايط نامساعدي که دارند که اکثرا هزارتا مشکل و بيماري دارند با هزاران شوق آمدند، مسابقه‌شان کنسل شود. حالا درست است از نظر مسئولان شهر مي‌بايست از قبل هماهنگ مي‌شد، قرار هم بوده اين کارها انجام شود، اما گفتند شما حقي نداريد اين مسابقه را برگزار کنيد؟ مگر ما معلولان برده‌ي بهزيستي هستيم، برده‌ي انجمن هستيم که آنها بايد براي ما اجازه بگيرند که شما اجازه داريد برويد يا نه، به هرحال درست است ما معلول هستيم اما براي خودمان يک شخصيتي داريم و با اين اقدام به همه‌ي ما توهين شده است، اينکه ما را تهديد کردند پرونده‌مان را مي‌دهند، يعني چي؟ اصلا اين کار را بکنند مگر ما از انجمن خدمات مي گيريم که بترسيم، براي‌مان فرقي ندارد».
معلولاني که تحت پوشش انجمن هستند ماهيانه چقدر خدمات مي‌گيرند؟« انجمن چیزی به ما نمي‌دهد، انجمن بايد مشارکت مردمي بگيرد که بتواند به ما کمک کند که الان چندين سال است هيچ کمک موردي به ما نشده است. اما انجمن بابت هر پرونده دارد ماهيانه از دولت يک يارانه‌اي مي‌گيرد که يک خدماتي به بچه‌ها بدهد اما الان از تک‌تک بچه‌ها سوال کنيد ببينيد در دوسال اخير چقدر خدمات گرفته‌اند، اصلا انجمن بيايد توضيح دهد اينقدر پول گرفتيم و اينقدر خدمات داديم.آن وقت ما ديگر حرفي نداريم. اما اصلا هيچ شفافسازي ندارد».
يکي ديگر از معلولان گفت:«الان کسي معترض نيست که پرونده‌اش را به بهزيستي بدهند. چه بهزيستي و چه انجمن براي ما فرقي نمي‌کند.» او ادامه داد:« به بهزيستي زنگ زديم که تجمع کرديم حداقل يک نفر از بهزيستي مي‌آمد ببيند مشکل ما چيست، گفتند رييس بهزيستي نيست، گفتيم حداقل معاون يا يکي از کارمندان بيايد، گفتند ما دخالت نمي‌کنيم.»
يکي ديگر از معلولان گفت:«همه ما منبع درآمد داريم که اگر نداشتيم هم براي بهزيستي هيچ فرقي نمي‌کرد.ما حتي اگر بخواهيم کار هم بزنيم چنان سنگ‌هايي جلوي من معلول مي‌اندازند که براي يک آدم عادي وجود ندارد. به ما که مي‌رسد همه بندهاي قانون بايد اجرا شود. حمايت که نمي‌کنند هيچ ، سن‌گاندازي هم مي‌کنند، گاهي حمايت که پول نقد نيست همين که سنگ جلوي پايت نیندازند حمايت است. مثلا وارد يک اداره مي‌شوي مناسب‌سازي نيست که بتواني بروي حرف دلت را به رييس اداره بزني، بايد يک نفر از طرف تو برود حرف بزند که ممکن است همه حرفهايت را هم خوب منتقل نکند. يک عابربانک يا بانک پيدا کنيد من معلول به راحتي بتوانم از آن استفاده کنم. شهرداري چه طور به همه اين‌ها بدون رعايت اصول مناسب‌سازي مجوز ساخت مي دهد اينجا شهرداري قانون را دور ميزند ايراد ندارد چطور به من که مي‌رسد مي‌خواهد قانون را اجرا کند، همه پارک‌ها جلوي‌شان زنجيز يا ميله است من معلول چگونه وارد آن بشوم من هم آدمم و حق زندگي دارم.»
پس از اين تجمع معلولان بصورت نمايدين مسابقه ويلچراني را از چهارراه سپاه تا ميدان شهرداري برگزار کردندو در نهايت در بخش خانم‌ها: فاطمه همسريشي، افسانه محمدي و معصومه آتش‌افروز و در بخش آقايان: ابوالفضل رحيمي، مجتبي پورگهردي و محمدجواد عرب‌زاده به ترتيب مقام‌هاي اول تا سوم را کسب کردند.